Genç kraliçenin ölümünden sonra hükümdar, imparatorluğunun dört bir yanından 12 genç kızı “kendisine hizmet etmeleri” için saraya getirilmesini emretti. Ancak onlarla yalnız geçirdiği ilk gecenin ardından, sabah imparatorun odalarının kapısını açan hizmetliler içeride gördükleri karşısında dehşete düştüler 😱
Genç kraliçenin ölümünden sonra tüm saray yasa büründü. En azından dışarıdan böyle görünüyordu. Sokaklarda insanlar başlarını eğiyor, meydanlarda şenlik ışıkları sönüyor, tapınaklarda gece gündüz mumlar yanıyordu. Ama hiçbir kimse, imparatorluğun sıradan halkı kadar içten yas tutmuyordu. Kraliçelerini tüm kalpleriyle seviyorlardı.
Genç hükümdar iyi kalpli, adaletliydi ve her zaman yoksullara yardım etmeye çalışırdı. Yetimhaneler açar, kıtlık zamanlarında buğday dağıtır ve çoğu zaman halkın şikayetlerini bizzat dinlerdi. Pek çok kişi, onun sayesinde dev imparatorluğun henüz korku ve umutsuzluk diyarına dönüşmediğini söylüyordu.
Ama kocası bunun tam tersiydi.
İmparator, döneminin en acımasız yöneticilerinden biri olarak biliniyordu. Kendi danışmanları bile ondan korkardı. En küçük hatada birini zindana attırabilir, bir ailenin tüm mal varlığını elinden alabilir ya da masum birini idama gönderebilirdi. Halk ondan nefret ediyordu ama kimse bunu yüksek sesle söylemeye cesaret edemiyordu.
Zamanla imparator, onu giderek daha fazla öfkelendiren bir şey fark etmeye başladı.
Kraliçe nereye gitse insanlar onu gülümseyerek karşılıyordu. İmparator sokaklardan geçerken insanlar gözlerini kaçırıyordu. Ama kraliçe göründüğü anda etrafına mutlu kalabalıklar toplanıyordu.
Her yıl kıskançlığı daha da büyüyordu.
Ve sonra sarayda kimsenin konuşmak istemediği bir şey oldu.
Bir gün genç kraliçe aniden hastalandı. Her şey çok hızlı gelişti. En iyi doktorlar onu kurtaramadı ve birkaç gün sonra tüm imparatorluk onun ölüm haberini duydu.
Birçok kişi hastalığın çok ani ortaya çıktığını ve bunun arkasında imparatorun olabileceğini fısıldıyordu. Ama hiçbir kanıt yoktu.
Cenazeden sadece birkaç hafta sonra imparator hizmetkarlarını topladı ve yeni bir emir verdi.
— İmparatorluğumun dört bir yanından en güzel ve en genç 12 kızı saraya getirin. Yeni bir eş seçeceğim.
Emir derhal yerine getirildi.
Askerler farklı eyaletlere gönderildi. Birkaç hafta sonra saraya kızlarla dolu arabalar gelmeye başladı. Kimisi tüccar kızlarıydı, kimisi soylu ailelerden geliyordu, kimisi ise küçük köylerden.
Hiç kimse reddetmeye cesaret edemedi. Ama herkes sarayda neler olduğunu çok iyi biliyordu.
Kızlar, hükümdarın acımasızlığıyla ilgili söylentileri zaten duymuştu. Yol boyunca çoğu ağlıyordu. Kimileri askerlerden onları bırakmalarını istiyordu. Kimileri tanrılara dua edip bir mucize umuyordu.
On iki kız sarayda toplandığında, devasa kapılardan, uzun koridorlardan ve altın ile değerli taşlarla süslenmiş görkemli salonlardan geçirildiler.
Ancak ihtişam korkuyu gizleyemiyordu. Her kız bir tuzağa düştüğünü anlıyordu.
Akşam imparator büyük bir ziyafet düzenledi. Müzisyenler çalıyor, hizmetkârlar pahalı yemekler servis ediyor, hükümdar ise yüksek tahtında oturup kızları dikkatle izliyordu.
Onun bakışı birçok kişiyi rahatsız ediyordu. Ziyafet bitince kızlar sarayın içindeki büyük bir odaya götürüldü. Kısa süre sonra imparator da içeri girdi.
Ağır kapılar kapandı. Dışarıya muhafızlar yerleştirildi. Sonra sessizlik çöktü.
İçeride ne olduğu bilinmiyordu. Gece sonsuz gibi uzadı.
Daha sonra bazı hizmetliler kapı arkasından boğuk sesler duyduklarını itiraf etti. Kimileri tartışma olduğunu, kimileri ise ağlama sesleri duyduklarını söyledi.
Ama kimse kontrol etmeye cesaret edemedi. İmparator sabaha kadar rahatsız edilmemelerini emretmişti.
Güneşin ilk ışıkları saraya vurduğunda baş yönetici hizmetkârlarla birlikte odaya yaklaştı.
Muhafızlar kapıyı açtı. İçeride gördükleri şey herkesi dehşet içinde dondurdu 😱😳 Hikayenin devamı ilk yorumda 👇👇
İmparator yerde yatıyordu. Bir daha asla kimseye zarar veremeyecekti. Oda tamamen darmadağındı: devrilmiş masalar, etrafa saçılmış kumaşlar ve kırılmış tabaklar her yerdeydi.
Ve odanın ortasında on iki kız duruyordu. Hiçbiri artık korkmuş görünmüyordu. Aksine — ilk kez gözlerinde korku yoktu.
Daha sonra, o gece kızların birbiriyle konuşmaya başladığı ve her birinin hükümdarın acımasızlığı yüzünden birini kaybettiğini fark ettiği ortaya çıktı. Birinin babası idam edilmişti, birinin evi elinden alınmıştı, birinin kardeşi zorla çalışmaya gönderilmişti.
Hepsi aynı adamın kurbanıydı.
Ve o anda, artık onun başkalarının hayatını yok etmesine izin vermemeye karar verdiler.
O gece birleştiler ve yıllardır imparatorlukta binlerce insanın cesaret edemediği şeyi yaptılar.
Haber ülkeye inanılmaz bir hızla yayıldı.
Halk olanları öğrendiğinde, birçok kişi uzun yıllar sonra ilk kez mutluluk hissetti.
Ve on iki kız, imparatorluğu zalim bir hükümdardan kurtaranlar olarak sonsuza kadar halkın hafızasında kaldı.
Bu tarihsel bir gerçek değil, tamamen hayal gücümüzün ürünü olan sanatsal bir hikâyedir.
