Prens üç yıl boyunca kendisi için mükemmel gelini aradı ve her kızı gizemli bir çerçeveden geçmeye zorladı; ancak herkesin alay ettiği kız içeri girdiğinde, hiç kimsenin beklemediği bir şey oldu… 😧
Kral üç yıl boyunca her gün oğluna aynı şeyi hatırlatıyordu.
—Sen geleceğin hükümdarısın. Krallığın bir kraliçeye ihtiyacı var. Düğünü ertelemeyi bırakmanın zamanı geldi.
Ama prens sadece sakin bir şekilde başını sallıyordu.
—Sadece gerektiği için evlenmek istemiyorum. Bunu ancak gerçekten seveceğim bir kadınla karşılaştığımda yapacağım.
Kral sadece ağır bir şekilde iç çekiyordu. Zaman geçiyordu, komşu krallıklar çoktan kendi prenseslerini önermeye başlamıştı, zengin aileler kraliyet ailesiyle akraba olmayı hayal ediyordu, ancak prens herkesi kararlı bir şekilde reddediyordu.
Bunun üzerine alışılmadık bir seçim düzenlemeye karar verdi.
Yılda bir kez ülkenin en güzel kızları saraya davet ediliyordu. Her biri önceden sıkı bir değerlendirmeden geçiyordu. Her şey kontrol ediliyordu: sağlık, eğitim, görgü, sarayda davranma yeteneği, nezaket, yürüyüş şekli ve hatta duruş. Birçoğu sadece bu tek gün için aylarca hazırlanıyordu.
Ancak en sıra dışı sınav, taht salonunun ortasında duran, insan şeklinde yapılmış devasa ahşap bir çerçeveydi.
Bu çerçevenin neden orada olduğunu prensin kendisi dışında kimse bilmiyordu.
Onun emriyle her kız bu çerçevenin içine girmeli ve birkaç saniye orada durmalıydı.
Prens her adayı dikkatle izliyor, ardından sessizce tek bir kelime söylüyordu.
—Sıradaki.
Bu durum üç yıl boyunca böyle devam etti.
Yüzlerce kız bu sınavdan geçti, ancak hiçbiri prensi onu tekrar görmek isteyecek kadar etkileyemedi.
Ülkenin her yerinde insanlar artık geleceğin kralının asla evlenmeyeceği konusunda şaka yapmaya başlamıştı. Yeni bir seçim günü geldi.
Saraya yine onlarca güzel kız lüks elbiseler içinde toplandı. Gülümseyerek birbirleriyle konuşuyor, hiç heyecanlı olmadıklarını göstermeye çalışıyorlardı.
Bir anda büyük kapılar açıldı.
Salona sade ama çok güzel bir elbise giymiş genç, kilolu bir kadın girdi. Diğer kızlardan çok farklıydı.
Onun görünüşü, sarayda genellikle övülen güzellik standartlarından oldukça uzaktı.
Birkaç aday hemen birbirlerine baktı.
—O gerçekten buraya mı geldi?
—Herhalde yanlış yere geldi.
—Gerçekten prensin ona bakacağını mı düşünüyor?
Birkaç saniye içinde bütün salon sessizce gülmeye başladı.
Hatta bazı saray görevlileri bile gülümsemelerini zor saklıyordu.
Kadın her şeyi duydu, ancak gözlerini kaldırmadan sakin bir şekilde ilerlemeye devam etti.
Sırası geldiğinde görevli bir sonraki katılımcıyı çağırmak üzereydi.
—Üzgünüm hanımefendi… Bu çerçeve sizin için çok dar. Sizin için daha iyi olacak şey…
Ama prens aniden elini kaldırdı.
—Hayır. Geçmesine izin verin.
Salonda hemen sessizlik oldu.
Kadın yavaşça çerçevenin içine girdi. Ve bir dakika sonra, oradaki herkesi şoke eden bir şey yaşandı 😱😲
Hikâyenin ikinci kısmını ilk yorumda bulabilirsiniz 👇👇
Birkaç saniye boyunca hiçbir şey olmadı.
Ve aniden prens tahtından kalktı. Daha önce hiç böyle bir şey yaşanmamıştı. Herkes şaşkınlıkla birbirine baktı.
Prens yavaşça çerçeveye yaklaştı ve kadının tam karşısında durdu.
—Adınız nedir?
—Isabella, Majesteleri.
—Alaylara rağmen neden buraya gelmeye karar verdiniz?
Kadın kısa bir süre sessiz kaldı.
—Çünkü herkese saygıyı hak ettiğimi kanıtlamak zorundaymışım gibi yaşamaktan yoruldum. Eğer şimdi beni reddederseniz, korkunç bir şey olmayacak. Ama hiç denemeseydim, hayatım boyunca pişman olurdum.
Salonda tamamen sessizlik hâkim oldu.
Prens birkaç saniye onun gözlerine baktı ve sonra beklenmedik şekilde gülümsedi.
—Üç yıl boyunca hiç kimse bu çerçevenin neden burada olduğunu anlamadı.
Herkes dikkatle bekledi.
—Bu çerçeve hiçbir zaman güzelliği ölçmek için yapılmadı.
Salonda şaşkın fısıltılar yayıldı.
Prens devam etti:
—Onu buraya özellikle insanların birbirlerine nasıl davrandığını görmek için koydum. Her yıl güzel kızlar rakiplerini küçük düşürmeye çalıştı, alay etti, kıskandı ve başkalarının hatalarına sevindi. Bugün de aynısı oldu. Ancak sadece bir kişi bu salona gurur ve onurla girdi, hiçbir kaba söze karşılık vermedi ve kendisiyle alay edenlere bile saygısını korudu.
Babası olan krala döndü.
—İşte tüm bu yıllar boyunca aradığım kadın tam olarak buydu.
Kral sessizce tahtından kalktı.
Birkaç saniye Isabella’ya dikkatlice baktı ve ardından gülümsedi.
—Şimdi neden bu kadar uzun süre kimseyi seçmediğini anlıyorum.
Birkaç ay sonra sarayda düğün gerçekleşti.
Başta birçok kişi prensin seçimine şaşırdı, ancak çok kısa sürede her şey değişti.
Yeni prenses ücretsiz okullar açtı, yoksul ailelere yardım etti, yetimhaneleri destekledi ve insanları asla görünüşlerine veya kökenlerine göre ayırmadı.
