“Senin işin olmayan işe karışma!” — diye cevap verdi bir yarbay, birliğindeki sert “dede baskısı”nı bildirmeye çalışan genç kadın çavuşa. Onu aşağılayarak aslında ne kadar büyük bir hata yaptığının farkında bile değildi 😮
Askerî birliğin sabahı her zamanki gibi başladı. Askerler toplanma alanında sıraya giriyor, subaylar kendi işlerine koşuyor, genç çavuş Anna ise koğuşları kontrol ettikten sonra geri dönüyordu.
Ama yolda, görmemesi gereken bir şeye tesadüfen tanık oldu.
Binalardan birinin arkasında birkaç kıdemli asker, genç bir eri çevrelemişti. Genç çocuk başını eğmiş duruyordu; askerlerden biri göğsüne itiyor, onu aşağılayıcı emirleri yerine getirmeye zorluyordu. Diğerleri ise gülüyor ve olanları telefonla kaydediyordu.
Anna hemen müdahale etti.
— Derhal durun! — diye emretti.
Askerler isteksizce geri çekildi, ama yüzlerinden ondan hiç çekinmedikleri belliydi.
Erkek asker korkmuş görünüyordu. Yüzünde yeni bir morluk vardı ve elleri titriyordu.
Anna bunun uzun süredir devam ettiğini anladı.
Durumu derhal üstlerine bildirmeye karar verdi.
Birkaç dakika sonra yarbayın odasının önündeydi.
Kapıyı çalıp içeri girdi.
Yarbay koltuğa yayılmış, ayaklarını masaya uzatmıştı. Onu görünce bile ayağa kalkmadı.
— Bildirebilir miyim? — diye sordu Anna.
— Söyle, madem geldin — diye isteksizce cevap verdi subay.
Anna gördüğü her şeyi ayrıntılı şekilde anlattı.
Her cümlesiyle yarbayın yüzü daha da asabi hale geldi.
Sözünü bitirdiğinde adam sadece alay etti.
— Bunun için mi odama daldın?
— Bu ciddi bir disiplin ihlalidir, komutanım.
— Ciddi ihlal mi? Daha birkaç aydır ordudasın ve herkese ders vermeye kalkıyorsun?
— Sadece soruşturulmasını istiyorum.
Yarbay aniden ayağa kalktı.
— İyi dinle. Eğer her asker için şikâyet etmeye başlarsan burada uzun süre kalamazsın.
— Ama insanlara eziyet ediyorlar.
— Bu seni ilgilendirmez.
— İlgilendirir. Bildirmek zorundayım.
Adam güldü.
— Ne kadar düzgün biri çıktın. Sence ilk sen misin? Yarın hepsini unutursun.
— Eğer bir şey yapılmazsa, General Aleksandr Vorontsov’u aramak zorunda kalacağım.
Odada bir an sessizlik oldu.
Sonra yarbay kahkahayla güldü.
— Generali mi? Beni güldürme. O seni bile dinlemez, böyle bir şey için buraya da gelmez.
Yarbay yaklaştı.
— Şunu aklına yaz: senin işin olmayan işe karışma. İşini yap ve kahramanlık taslamayı bırak.
Sonra kapıyı göstererek açtı.
— Çıkabilirsin.
Anna sessizce ona baktı ve çıktı.
Yarbay birkaç saniye daha gülümsedi, sonra işine döndü.
Ama yarım saat sonra olan şey bütün birliği şoka soktu 😱
Bu hikâyenin devamı ilk yorumda 👇
Birden tüm birlikte acil toplanma emri verildi.
Subaylar odalarından fırladı, askerler hızla alanda sıraya girdi.
Kimse ne olduğunu anlamıyordu.
Birkaç dakika sonra birliğe siyah araçlardan oluşan bir konvoy girdi.
İlk araçtan General Aleksandr Vorontsov indiğinde tüm birlikten bir şok dalgası geçti.
Böyle bir ziyaret kimsenin beklediği bir şey değildi.
Yarbay hızla üst düzey komutanı karşılamaya koştu.
Yüzünde alışılmış kendinden emin gülümseme vardı.
Ama birkaç saniye sonra bu gülümseme yok oldu.
Çünkü general onu görmezden gelip geçti.
Doğrudan genç çavuşun bulunduğu sıraya yürüdü.
Yarbay şaşkınlıkla baktı.
General kızın önünde durdu.
— Anna, iyi misin? — diye sordu.
Alanın üzerinde şaşkın bir uğultu yayıldı.
Kız sakin bir şekilde başını salladı.
— Evet, iyiyim.
— Araman hakkında bilgilendirildim. Hemen geldim.
Yarbayın yüzü bembeyaz oldu.
Ne olduğunu yavaş yavaş anlamaya başladı.
General birlik komutanlığına döndü.
— Şimdi burada neler olduğunu bizzat duymak istiyorum.
Kimse tek kelime etmedi.
Ve birkaç saniye sonra general ekledi:
— Bir şey daha. Bilmeyenler için: Çavuş Anna Vorontsova benim kızım.
Alanda tam bir sessizlik oldu.
Yarbay olduğu yerde dondu.
Artık generalin neden yarım saat içinde geldiğini anlamıştı.
Ama onu daha da korkutan başka bir şey vardı.
General buraya kızının olduğu için gelmemişti.
Onu karakteri için gelmişti.
Eğer Anna bir haksızlık bildiriyorsa, sorun gerçekten vardı demekti.
O gün tüm birlikte geniş çaplı bir soruşturma başladı.
