Beş aydan uzun süredir komada olan genç bir kadının pansumanlarını değiştirirken doktor, dehşet içinde karnının her geçen gün büyüdüğünü fark etti. Hastanın tahlilleri incelendiğinde, doktorlar gerçekten şok oldu 😲😱
Ağır bir kazanın ardından genç kadın beş aydan fazla süredir komadaydı. Gece geç saatlerde hastaneye getirilmişti; üzerinde kimlik yoktu, telefonu yoktu, hiçbir iletişim bilgisi yoktu. Bunca zaman boyunca kimse gelmedi — ne ailesi ne de arkadaşları.
Tıbbi kayıtlarda “refakatsiz hasta” olarak geçiyordu ve personel için hastane yatağında yatan sessiz, hareketsiz bir figürden ibaretti.
Odasına her gün yalnızca hemşireler ve sorumlu doktor giriyordu. Pansumanları değiştiriyor, serumları kontrol ediyor, değerleri kaydediyor ve tekrar çıkıyorlardı; onu steril bir sessizliğin içinde bırakıyorlardı. Doktor her seferinde gerekenden biraz daha uzun kalıyor, yüzüne bakıyor ve bir gün gözlerini açması için içinden dua ediyordu.
Aylar geçti. Her şey aynı şekilde sürüyordu, ta ki bir gün doktor pansumanları değiştirirken tuhaf bir ayrıntıyı fark edene kadar. Hastanın karnı eskisinden farklı görünüyordu. Biraz daha yuvarlaktı. Başta bunu ödemlere, uzun süre hareketsiz kalmaya ve metabolizma bozukluklarına bağladılar. Böyle şeyler olabiliyordu.
Ancak günler geçtikçe değişiklikler daha da belirgin hale geldi. Tedaviye yapılan düzenlemelere ve ilaçlara rağmen karın büyümeye devam ediyordu. Tıbbi ekip ciddi şekilde endişelendi. Genç kadın bilinçsizdi, onu ziyaret eden kimse yoktu ve fiziksel olarak hamile olması mümkün değildi.
Sorumlu doktor ek tetkik ve incelemeler yapılmasında ısrar etti. Sonuçlar geldiğinde tüm sağlık personeli dehşete kapıldı 😲😱 Devamı ilk yorumda 👇👇
Sonuçlar geldiğinde doktor odasında ağır bir sessizlik çöktü. Hata olması mümkün değildi. Genç kadın hamileliğinin beşinci ayındaydı.
Dahili bir soruşturma başlatıldı. Güvenlik kameralarının kayıtları incelendi, gece vardiyaları ve ziyaretçi kayıtları kontrol edildi. Ve o zaman herkesin içini buz gibi eden bir gerçek ortaya çıktı.
Gece yarısı defalarca odaya bir adam girmişti — belgelerde nispeten bağımsız sayılan, komşu bir servisten bir hasta. Kameralar, onun içeride normalden daha uzun süre kaldığını kaydetmişti.
Yaşananlar tüm personeli sarstı. Olay yönetime ve polise intikal etti. Ancak tüm bu dehşetin içinde doktorların fark ettiği beklenmedik bir ayrıntı vardı.
Hamileliğin başlamasından itibaren hastanın değerleri yavaş yavaş iyileşmeye başladı. Tansiyonu dengelendi, dış uyaranlara verdiği tepkiler daha belirgin hale geldi ve tahlillerde zayıf ama umut verici değişiklikler görüldü.
Sanki vücut mücadele etmek için yeni bir anlam bulmuştu.
Yeni bir amaç.
Bazen tıp çaresiz kalır, bazen hata yapar ve bazen de umut, en beklenmedik yerden gelir.
