Cenaze sırasında, erkeklerden biri aniden mikrofoniyle tabutun üzerine atladı ve şarkı söyleyip dans etmeye başladı: orada bulunan herkes, onun garip davranışına şok oldu, ta ki sebebini öğrenene kadar 😱😲
Kırklı yaşlarında bir adamı defnediyorlardı, hastalık onu çok erken almıştı. Mezarlıkta herkes toplanmıştı — aile üyeleri, arkadaşlar, komşular, iş arkadaşları.
İnsanlar sessizce duruyordu; bazıları sessizce hıçkırıyor, bazıları ise sadece yere bakıyordu, olanlara inanamaz bir halde. Tabut zaten kazılmış çukurun yanındaydı ve birkaç adam onu aşağı indirmeye hazırlanıyordu ki, aniden hiç kimsenin beklemediği bir şey oldu.
Orada bulunanlardan biri, tüm bu süre boyunca biraz uzakta durmuştu, yaklaştı. Elinde garip bir nesne vardı — daha sonra herkes bunun bir mikrofon olduğunu anladı.
Hiçbir kelime söylemeden, adam aniden tabutun kapağına atladı ve aynı anda hoparlörlerden neşeli, ritmik bir şarkı çalmaya başladı. Tabutun üzerinde durarak şarkı söylemeye ve hafifçe dans etmeye başladı, gülümsüyordu, sanki cenazede değil, bir kutlamada gibiydi.
İnsanlar dehşet içinde donakaldı. Kadınlar elleriyle ağızlarını kapattı, bazıları haç işareti yaptı, bazıları bağırdı:
— Bu ölüye saygısızlık!
— Deli mi oldu?!
Müzik giderek daha yüksek çalmaya devam etti, adam bağırışlara ve kızgın bakışlara aldırmadan şarkısını sürdürdü. Yas havası yerini şaşkınlık ve öfkeye bıraktı.
Sonunda şarkıyı bitirip yere atladığında, merhumun birkaç yakını yanına koştu ve açıklama istemeye başladı, polisi aramakla tehdit ettiler. İşte o zaman adam gerçeği anlattı ve garip davranışının sebebi ortaya çıktı 😱😲 Devamı ilk yorumda 👇👇
Adam, nefes nefese, mikrofonu bıraktı ve sessizce söyledi:
— Biz en iyi arkadaşlardık… Çok uzun zaman önce bir bahis yapmıştık: kim önce giderse, geride kalan kişi onun cenazesine gelmeli, tabutun üzerinde şarkı söyleyip dans etmeliydi. O zaman güldük, bunun daha çok uzak olduğunu düşündük. Ama söz verdim… ve sözümü bozamazdım.
Bu sözlerden sonra kimse bir şey söylemedi. İnsanlar sessiz kaldı, bazıları hatta ağladı. Önce hakaret gibi görünen neşeli şarkı, bir anda son dostluk ve sadakat işareti haline geldi — hayattayken verilen bir sözün yerine getirilmesi.

