Genç bir işçi, yaşlı bir iş arkadaşını çamur dolu bir çukura itti ve onunla alay etti, ama kısa süre sonra çok pişman oldu, çünkü inşaatın yanında üç lüks yabancı araba durdu 😱😲
Yeni konut kompleksinin inşaatında sabah soğuk ve nemliydi. Gece yağmur yağmıştı ve zemin yapışkan çamura dönmüştü. Yol boyunca bulanık suyla dolu derin bir hendek uzanıyordu. İşçiler beton bloklar ve demirler arasında tembelce dolaşıyordu.
Aralarında yeni bir işçi vardı — eski bir ceket ve lastik çizmeler giymiş yaşlı bir adam. O, inşaat alanına daha birkaç gün önce gelmişti. Neredeyse kimse onunla konuşmuyordu. Yaşlı adam sessizce çalışmaları izliyordu, bazen küçük bir deftere bir şeyler yazıyor ve temeli dikkatle inceliyordu.
Bir noktada, hendek kenarında metal bir yapı sabitleyen genç işçiye yaklaştı.
— Her şeyi yanlış yapıyorsun — dedi yaşlı adam sakin bir şekilde.
Genç, kime söylendiğini hemen anlamadı.
— Ne? — diye sinirle cevap verdi.
Yaşlı adam elini bağlantılara doğru salladı.
— Burada en küçük bir sarsıntı bile bu parçanın yükü taşıyamamasına neden olabilir. Ayrıca… güvenlik kurallarına uymuyorsun.
Genç işçi ani bir şekilde dikildi. Yüzünde kötü niyetli bir sırıtış belirdi.
— Bana ne öğretiyorsun? — diye yüksek sesle bağırdı, diğerlerinin duyması için.
Yanlarındaki birkaç işçi çalışmayı bıraktı ve merakla onları izlemeye başladı.
— Sadece doğru şekilde nasıl yapılacağını söylüyorum — dedi yaşlı adam sakin bir şekilde.
Genç yüksek sesle güldü.
— Ona bakın. Yaşlı adam baş mühendis olduğunu sanıyor.
Birkaç işçi kıkırdadı. Diğerleri de gülmeye başladı.
Genç adam daha da yaklaştı ve yaşlı adamın titreyen ellerine alaycı bir şekilde baktı.
— Kendine aynada baktın mı? Ellerini titriyor. Kürek tutabiliyor musun sen?
Arkadaki işçiler tekrar güldü.
Yaşlı adam derin bir nefes aldı, ama ayrılmadı.
— Bana böyle konuşmaya hakkın yok — dedi sessizce.
Bu sözler adeta yangına benzin döktü.
Genç işçinin yüzü aniden değişti. Bir adım ileri attı, yaşlı adamın kirli ceketi yakasından tuttu ve onu kendine doğru çekti.
— Ve bana ders mi vereceksin?
Ve daha kimse bir şey söylemeden, genç adam onu aniden itti.
Yaşlı adam dengesini kaybetti ve çamur dolu çukura yuvarlandı. Çizmeleri ıslak zeminde kaydı ve birkaç saniye içinde soğuk, bulanık suya düşmüştü.
Yaşlı adam kalkmaya çalıştı. Yüzü çamurla kaplıydı, gözlerinde şaşkınlık ve acı vardı.
Genç işçi yukarıda duruyor ve yüksek sesle gülüyordu.
— İşte sana güvenlik kuralları!
Bazı işçiler de güldü, ama birkaç kişi utançla bakışlarını başka yöne çevirdi.
Yaşlı adam yavaşça çamura oturdu ve ağır ağır nefes aldı. Genç adama baktı. Gözlerinde ne öfke vardı, ne de bağırma.
Ama genç adam, üç lüks siyah yabancı araba inşaatın yanında durduğunda yaptığı hareketten çok pişman oldu 😨😱 Hikayenin devamını ilk yorumda bulabilirsiniz 👇👇
Tam o anda inşaatın yanında fren sesi duyuldu. Herkes döndü.
Üç lüks siyah yabancı araba, inşaat kapısına teker teker geldi. Arabalar doğrudan girişte durdu. İlk arabadan iki adam resmi takım elbiseleriyle indi. Hızla etrafa baktılar ve doğrudan hendeğe yöneldiler.
Genç işçi kaşlarını çattı.
— Daha ne… — diye başladı.
Ama cümlesini bitiremedi.
Adamlarından biri çukurun kenarında durdu ve aşağıya hayretle baktı.
— Patron… her şey yolunda mı?
İşçiler birbirine baktı.
Takım elbiseli adam eğildi ve yaşlı adama çamurdan çıkmasına yardım etti.
— Geç kaldığımız için özür dileriz — dedi sessizce.
Yaşlı adam yüzünü koluyla sildi, genç işçilere baktı ve sakin bir şekilde dedi ki:
— Sorun değil. Görmek istediğim her şeyi tam olarak gördüm.
Genç işçinin yüzü birdenbire soldu.
— Bekleyin… — diye mırıldandı.
Ama artık çok geçti. Takım elbiseli adam işçilere döndü.
— Tanışın. Bu şirketin ve bu konut kompleksinin sahibi.
Şantiyede ağır bir sessizlik çöktü.
Sahibi yavaşça her birine baktı.
— Son aylarda onlarca şikayet aldım. İşçilerin tembel olduğu, güvenlik kurallarını ihlal ettiği ve tehlikeli hatalar yaptığı söylendi. Bu yüzden sıradan bir işçi gibi buraya gelmeye karar verdim.
Genç adama baktı.
— Ve görünüşe göre boşuna gelmemişim.
Genç işçi daha da soldu.
Takım elbiseli adama döndü.
— Belgeleri hazırlayın. Bu insanlar artık burada çalışmayacak.
Birkaç dakika içinde şantiyede artık kimse gülmüyordu.
