Kadın akşam çöpleri atmak için dışarı çıktı ve çöp konteynerinin yanında neredeyse yeni bir kanepe buldu ve onu eve götürmeye karar verdi: Evde o ve kocası kanepeyi tamir etmeye başladılar, ama aniden kocası bağırdı: “Bak, bu ne…?” 😨😱
Emma akşam çöpleri atmak için dışarı çıktı. Avlu sıradandı, sessiz ve griydi. Konteynerlerin yanında eski bir kanepe ve birkaç poşet vardı. O sırada çöplüğe küçük bir kamyon yanaştı. Kabinden iki genç indi, yıpranmış bir koltuğu hızla boşalttılar, arkalarına bile bakmadan hemen gittiler.
Emma yaklaştı. Koltuk eskiydi, kumaşı yıpranmıştı, kol dayama yeri yırtıktı ama şekli sağlamdı ve iskeleti sağlamdı.
“Garip, neden böyle bir şeyi atsınlar? — diye düşündü. — Biraz çabayla yeni gibi olur”.
Birkaç dakika durdu, sonra karar verdi ve koltuğu binanın girişine doğru sürükledi. Zorlanarak daireye çıkardı.
— Ciddi misin? — diye şaşırdı kocası Daniel buluntuyu görünce. — Şimdi sokaktan mobilya mı topluyoruz?
— Dikkatle bak — diye sakin cevap verdi Emma. — Tabanı sağlam. Döşemeyi değiştireceğiz ve harika bir koltuk olacak. Sonra sen de üzerinden kalkmak istemeyeceksin.
Daniel başını salladı ama gülümsedi.
— Tamam, madem getirdin, deneyelim. Ama eğer içinde hamamböceği varsa, tekrar dışarı götürürüm.
Koltuğu odaya taşıdılar. Daniel aletleri aldı ve eski kumaşı dikkatlice sökmeye başladı. Emma ise kalın, açık renk bir kumaş çıkardı, iplik hazırladı ve dikiş makinesini masaya koydu.
— Bunu kim yapmış acaba? — diye mırıldandı Daniel, zımbaları sökerken. — Çok sağlam tutuyor ama özensiz yapılmış. Usta biri çalışmamış belli.
Sırt kısmının döşemesini söktü ve oturma kısmına geçti. Kumaş neredeyse tamamen çıkmışken aniden donakaldı.
— Emma… buraya gel. Çabuk.
Sesinde tuhaf bir şey vardı. Emma yaklaştı ve koltuğa eğildi. İçeride gördükleri onları korkudan dondurdu. 😨😱 Devamı ilk yorumda 👇👇
Dolgunun içini ayırdı ve içinde bir paket buldu. Sonra bir tane daha. Ve üçüncüsünü.
Bunlar lastik bantlarla bağlanmış, özenle katlanmış yüz dolarlık banknot desteleriydi.
Emma ve Daniel sessizce birbirlerine baktılar.
— Bunlar nereden geldi? — diye fısıldadı Emma.
— Eğer koltuk atıldıysa, demek ki kimseye ait değil… — dedi Daniel yavaşça. — Yani koltuğu atan kişi paradan habersizdi. Ya da…
Durdu.
— Ya da bunlar bir suçun delilleri — diye tamamladı Emma. — Belki bir suçla bağlantılıdır.
Oda alışılmadık derecede sessizleşti.
— Ne yapmalıyız? Polisi mi aramalıyız? — diye sordu.
Daniel elini saçından geçirdi ve paraya tekrar baktı.
— Ya da… belki bilet alıp tatile gidelim?
Odanın ortasında duruyorlardı ve yerdeki şey ya hayatlarını değiştirecek ya da onları yok edecekti.
